Τετάρτη, 18 Απριλίου 2007

Αγαπημένα μου δελτία έιδήσεων

Προφανώς το παιχνίδι των ειδήσεων της τηλεθέασης και της τηλεοπτικής διαμάχης είναι ανελέητο. Κάθε περίοδος και μια συγκεκριμένη είδηση-καραμέλα. Η θεματολογία πιάνει όλα τα κοινωνικά στρώματα. Νομίζω καμιά φορά ότι κρύβεται μια ατζέντα με τα θέματα που πρόκειται να απασχολήσουν την κοινή «γνώμη» σ’ένα μεγάλο χρονικό ορίζοντα.
Η κοινή γνώμη είναι ευάλωτη, είναι πολλές φορές θύμα σε χέρια μεγάλων συμφερόντων (τι καινούργιο σας λέω τώρα…) που προασπίζει η μεγάλη οικογένεια των ΜΜΕ .Δελτία ειδήσεων με σκηνοθεσία, σενάριο, κοστούμια, με κατάλληλη μουσική επένδυση να συνοδεύει τους φανταχτερά τρομακτικούς τίτλους των πάνελ.
Ένα μεγαλειώδες σύστημα που τιθασεύει τη φαντασία και κόβει ουσιαστικά τα πόδια σε κάθε ίχνος κρίσης.
Η κατασκευή του τρόπου του «σκέπτεσθε» είναι ο ρόλος της τηλεόρασης κυρίως μέσω των δελτίων ειδήσεων τα οποία διαφημίζονται με τρέιλερ όπως οι καλές υπερπαραγωγές του Χόλυγουντ.
Με αιφνιδίασε η εναλλαγή του θέματος που απασχολεί την κοινή «γνώμη». Έγινε με τρόπο θεαματικό η μανούβρα από τις εικόνες πολέμου στο κέντρο της Αθήνας, σε μια προσπάθεια παραλλαγής απόκρυψης του καυτού θέματος των ομολόγων, στην λάμψη του προέδρου της Βαρβακείου και αφού ο Χριστός ανέστη και αφού πνίξαμε τον φταίχτη του θαλάσσιου διαμαντιού επιστρέψαμε πάλι στα ομόλογα.
Τι μας κάνει η τηλεόραση και πόσο μας αρέσει. Κανείς μας δε το μαρτυράει. Η πορεία μας προς τα πρότυπα που χάραξε η μηχανή πολτοποίησης της μάζας στις ΗΠΑ καλά κρατεί , τα πάμε περίφημα και μπράβο μας και μπράβο σας.
Καμία αντίδραση, υπακοή στην AGB.

Με τις υγείες σας