Τρίτη, 5 Ιουνίου 2007

Καλό μήνα... μη ξεχνιόμαστε

Φίλε αγαπημένε φοβερέ υπέροχε λατρεμένε μου Γούγλη

Πόσες φορές νιώθεις ότι είσαι από άλλο πλανήτη; Εγώ συχνά.
Νομίζω ότι έχω κάτι κεραίες στο κεφάλι μου κα τα βράδια συνομιλώ με φίλους από τον τόπο μου. Μερικούς γαλαξίες πιο πέρα δηλαδή.
Ανησυχίες τρίτου τύπου. Η χειρότερη μορφή πίστεψε με. Δεν είναι ευχάριστο συναίσθημα. Είναι κάτι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας , μεταξύ σκεπτικισμού και κρίσης ανασφάλειας κομπλεξισμού στα ύψη στα όρια της μαλακίας δηλαδή.
Ουπς, συγγνώμη μου ξέφυγε μα τι να κάνω κιόλας. Ότι γράφει δε ξεγράφει πόσο μάλλον στο παράξενο μου μπλόγκ.
Εδώ στα δικά μας, στις ανησυχίες για το τι φταίει που ρώτησε ο Χαρίλαος κάποτε. Κόσμος πάει κι έρχεται Θεσσαλονίκη ¨Άμφισσα , δηλώσεις φανφάρες και λοιπά ευχάριστα διαλείμματα από την τηλεοπτική καθημερινότητα μας. Αυτά συμβαίνουν στην πραγματική «λέμε τώρα» ζωή μας…. Στην άλλη διάσταση, αυτή των bloggers με τα messenger και τα space, στη διάσταση του second life που όσο πάει προσελκύει όλο και περισσότερους πιστούς χάνουμε και μπερδευόμαστε. Ένα χάος πληροφοριακό και εντελώς άναρχο. Στα καλώδια του διαδικτύου κάποιοι ελπίζουν στην αναβίωση της απόλυτης δημοκρατίας της χρυσής εποχής… Ναι μεν αλλά…
Ο μεγάλος αδελφός, ο κυρίαρχος του διαδικτύου, ο ηλεκτρονικός σε λίγο καιρό Μέρντοκ που ακούει στο όνομα χαϊδευτικά Γούγλης ετοιμάζει μια πιο επίσημη προσέγγιση του πειράματος που πέρασε μέσω της τηλεόρασης ως big brother. Ναι καλά κατάλαβες το brave new world. Όπου μέσα από αυτή την προσπάθεια με λάβαρο τον έλεγχο και την οργάνωση του χάους των πληροφοριών οι χρήστες φακελώνονται, χαρακτηρίζονται, τοποθετούνται και αρχειοθετούνται σε τερατώδεις γουγλικές βιβλιοθήκες – βάσεις δεδομένων.. Στα τρομακτικά σενάρια του γούγλη θα υπάρχει η δυνατότητα ο κάθε χρήστης να κάνει ερωτήσεις του τύπου «τι θα φορέσω σήμερα» «τι επάγγελμα να ακολουθήσω» «με ποιον πηγαίνει η γυναίκα μου;» Ο γούγλης φυσικά θα είναι σε θέση να απαντήσει σε όλα αυτά είτε με τις μεγάλες βάσεις δεδομένων που θα ελέγχει είτε μέσω του δορυφόρου που χρησιμοποιεί….
Τελικά τι είναι αυτό που πρέπει να μας φοβίζει περισσότερο; Η περιβαλλοντική καταστροφή; Ή η πνευματική φυλακή; Και τα δύο έρχονται. Ή μάλλον έφτασαν και καλός τα δεχτήκαμε.



Θα αφήσω το θέμα ανοιχτό για να μαζέψω καμία γνώμη από τους φίλους μου τους φιλοσοφημένους και θα επανέλθω.

1 σχόλιο:

  1. Sad but true!
    Δυστυχώς την κάτσαμε να το πω λαικιστί και δεν φαίνεται φως στην άκρη του τούνελ.
    Όσο περνάει ο καιρός παραχωρούμε μια μια τις ελευθερίες και τα δικαιώματά μας.
    Το σενάριο του Γούγλη είναι εφιαλτικό και δυστυχώς προ των πυλών.
    Παρόλαυτά μπορεί στο μέλλον να γεννηθούν εστίες αντίστασης και αναλλακτικής στάσης που προς το παρόν αγνοούμε.
    May the force be with us.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Απάντησαν