Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2007

Έγινα νονός







Όχι της νύχτας, νονός της μικρής και όμορφης Μ....


Όταν κοιτάζεις ένα παιδί και νιώθεις την ηρεμία που έχει στο βλέμμα ζηλεύεις αυτή την ψυχική γαλήνη αφού στα μάτια του δεν υπάρχει προβληματισμός μόνο μια περιέργεια. μια ανυπομονησία και μια λαχτάρα για παιχνίδι.. Και μετά τίποτα. Ύπνος σαν αγγελούδι, αυτή είναι ζωή και διαρκεί λίγο.









Όχι ακόμα δε θέλω να γίνω πατέρας, ούτε να ξαναγεννηθώ, απλά μου έλειψε η γαλήνη από τις σκέψεις μου

6 σχόλια:

  1. :-)...τι ωραίο ποστάκι..μες στη γλύκα και τα μέλια..μ' εκανες και χαμογελασα...:-)
    ΑΞΙΟΣ ΑΞΙΟΣ!

    κααλημεραααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα χαρούμενο και πάντα χαμογελαστό λο λι.

    Σ'ευχαριστώ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτή την ηρεμία και τη γαλήνη που περιγράφεις, την έχει ο καθένας από εμάς μέσα του. Είναι "κατάλοιπο" εκείνης της εποχής που και εμείς ήμασταν μωρά, τόσο ήρεμα και τόσο γαλήνια.
    Αυτό που μένει είναι να τη βρούμε εκεί που την έχουμε κρύψει και να τη βγάλουμε στην επιφάνεια...
    Καλημέρα νονέ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ουαου!!!Στα μέρη μου μια ποιήτρια, στα μάτια μου μια αισιοδοξία και στη γεύση μου λίγο φως

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ο έρωτας, η αγάπη , το ενδιαφέρον για τον άλλο και η ίδια η ζωή είναι που κάνουν την καθημερινότητά μας ποίηση...
    Δεν είμαι ποιήτρια...
    Υπάρχουν άνθρωποι που γαληνεύουν την ψυχή μου...Που με βοηθούν στο να βρώ αυτή την ηρεμία μέσα μου και να την εξωτερικεύσω...
    Ανήσυχο πνεύμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Απάντησαν