Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2008

'Lost will to live'

Lost will to live ...Σχολιάζει για την τελευταία "του" εβδομάδα το BBC








Ένα άλλο σχόλιο, ήταν αυτό που άκουσα από το ραδιόφωνο αυτή τη φορά, που έλεγε ότι ο θάνατος ενός ανθρώπου, μηδενίζει εκατομμύρια και λοιπά νούμερα, αναφερόμενος φυσικά΄στο θέμα που απασχολεί τα ΜΜΕ τις τελευταίες μέρες. Εγώ, υποθέτω ότι για τις επόμενες μέρες αλλάζουμε ξανά θεματολογία, που δεν θα είναι ο θάνατος ενός πνευματικού ηγέτη, αλλά το ζήτημα της διάδοχης του... Δε θα σταθώ όμως εδώ, όχι σήμερα....

Καθώς πλησιάζει το τέλος, ο φόβος κατασταλάζει, γίνεται ένας σορός συνειδητών σκέψεων για την πραγματικότητα, όσο σκληρή κι αν είναι αυτή. Φάνηκε ξεκάθαρα στις τελευταίες δηλώσεις του αρχιεπισκόπου όπου έδειξε λίγο παραπάνω θάρρος και τόλμη, σε μια τόσο δύσκολη και επίπονη αναμονή....



Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Άραγε, είναι αυτό το νόημα της πίστης στον θεό; Είναι η πίστη και η ελπίδα που χρειάζεται ο ανθρώπινος νους για να αντέχει στις δύσκολες στιγμές; Μου είναι δύσκολο να συμβιβαστώ με την ιδέα της απώλειας αλλά υπάρχουν εσωτερικές σκέψεις που λυτρώνουν. Αυτές είναι οι μικρές προσπάθειες που κάνει ο καθένας από εμάς να βρει τον δικό του θεό, να πάρει απαντήσεις στα άπειρα ¨γιατί¨.Αυτές είναι ενέργειες που ευθυγραμμίζουν τις σκέψεις, τις βάζουν σε μια σχετική τάξη. Κάπως έτσι η θέληση παραμένει ισχυρή και αυτή είναι η κινητήρια δύναμη στην πορεία των ανθρώπων.





Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2008

New Year's Eve Athens Greece....Διαβάστε και το προηγούμενο

Πρωτοχρονιά με Κακλαμάνη και Πλιάτσικα...

Η Ντόρα τουλάχιστον θα έκανε και ένα παραδοσιακό countdown...
3 2 1.... και του χρόνου

Δυστυχώς δε μπόρεσα να παραβρεθώ στον επιβλητικά εντυπωσιακό εορτασμό της πρωτοχρονιάς. Τον παρακολούθησα όμως από τη τηλεόραση Alpha. Ένα ρίγος με διαπερασε καθώς άκουγα τον ζεστό λόγο του Δημήτρη Σιούφα που με λίγες και καλές κουβέντες έκανε ένα πρώτης τάξης κήρυγμα για το περιβάλλον.(στο μεταξύ, η Αθήνα ακόμα κατέχει τη πρώτη θέση στη ρύπανση και στη χαμηλή ποιότητα διαβίωσης...)
Και ξαφνικά έγινε! Οι δείκτες του ρολογιού μου πέρασαν στο επόμενο 24ωρο που τύχαινε το πρώτο για το 2008. Απο την άλλη, στον δέκτη μου, έμεινε μόνο ένα μικρόφωνο καθώς ο κ. Κακλαμάνης αποχώρησε από το βήμα. Ευτυχώς που είχαμε ανοιχτά παράθυρα και ακούσαμε τους κρότους από τα πυροτεχνήματα για να καταλάβω ότι κάτι έγινε εκείνα τα λίγα πρώτα λεπτά του 08΄....
Οι εορτασμοί και τα πανηγύρια έχουν και αυτά το λόγο που υπάρχουν. Είναι λίγες μέρες μέσα στον χρόνο για τις οποίες πολλοί κάνουν σχέδια και περιμένουν πως και πως ένα ευχάριστο διάλειμμα από το βαρετό και προβλεπόμενο της καθημερινότητας τους.
Λυπάμαι που υπάρχουν ακόμα τόσοι άστεγοι στην αθήνα και χωρίς άλλη επιλογή πέρασαν το new year's eve στην πλατεία Κοντζιά, με soundtrack ότι πιο θλιμμένο είχε να προσφέρει από το budget του, ο δήμος Αθηναίων και φόντο το λαχανο-κίτρινο-φώτιστο Δημαρχείο
Θα ήταν πιο ευχάριστη βραδιά αν έμεναν σπίτι (όσοι είχαν δηλαδή) και παρακολουθούσαν τα "εορταστικά" προγράμματα κονσέρβες της ελληνικής τηλεόρασης....
Η τηλεόραση δεν ήθελε βεβαίως βεβαίως να κάψει καλό πρόγραμμα τέτοιες μέρες και τι να κάνει άλλωστε...?
Να είμαστε καλά εμείς οι τηλεθεατές, που με τόσο πάθος τη στηρίζουμε παντού και πάντα κι ας μας σερβίρει μέχρι και την πιο ποταπή σαβούρα που βρίσκεται στα αρχεία της...