Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2008

Eίμαστε ακόμα από 19 εώς 28 (απο μειλ της ΛΟΛΙ)



Eίμαστε ακόμα από 19 εώς 28... δηλαδή στη καλύτερη ηλικία...
Αξίζει λίγος χρόνος να το διαβάσετε θα βρείτε σίγουρα τον εαυτό σας σε πολλά από αυτά...


Θα θέλαμε να θυμόμαστε τις μουσικές εκείνης της εποχής αλλά ήμασταν πολύ
μικροί για να έχουμε τέτοιες αναμνήσεις (αν και το Sweet Dreams των
Eurithmics ηχεί ακόμα στα αυτιά μας, γιατί μπορούσαμε να έχουμε γλυκά
όνειρα)...

Ήμασταν στην τελευταία δεκαετία που προλάβαμε Κρυφτό, Κυνηγητό, Κλέφτες κι Αστυνόμους κ.α. ...

Βλέπαμε Στρουμφάκια, Thundercats, Κabamaru και Candy Candy και όχι Pokemon, Digimon και Yu Gi Oh...


Παίζαμε με Playmobil και LEGO και όταν θέλαμε ποδόσφαιρο υπήρχε ακόμα κάποια αλάνα να μας δεχθεί...

Τρώγαμε καραμελάκια ΡΕΖ, γαριδάκια Extra και Φοφίκο...

Βλέπαμε εκπαιδευτική τηλεόραση στην ΕΡΤ1 και Φρουτοπία και του κουτιού τα παραμύθια...

Επίσης κάναμε ακόμη παιδικά πάρτυ στα σπίτια μας και δεν τρέχαμε σε κάθε τυχαίο παιδότοπο...

Δεν
γεννηθήκαμε μέσα στην Τεχνολογία αλλά την ανακαλύψαμε σε μία καλύτερη
ηλικία - χωρίς να είναι η μοναδική επιλογή διεξόδου μας από την
καθημερινότητα...

Τις πρώτες πορνό ταινίες τις βλέπαμε σαν
κλέφτες στο Βίντεο του Μπαμπά, όχι όπως τώρα που με ένα κλικ τα
παιδάκια βρωμίζουν την ψυχή τους...

Ακούγαμε τη φωνή του άλλου όταν παίρναμε τηλέφωνο μέχρι που μας έφαγαν τα SMS...

Παίρναμε εκατομμύρια φακελάκια με αυτοκόλλητα Panini και όταν μας τύχαινε κάποιο σπάνιο το δείχναμε σε όλο το σχολείο...

Παίρναμε κουλούρια και λουκουμάδες με ζάχαρη από το κυλικείο και όχι τυποποιημένες τυρόπιτες...

Τρώγαμε Κουκουρουκου και Σοκοφρέτες...

Κάναμε ψεύτικα τατουάζ από τις τσίχλες...

Διαβάζαμε Μπλεκ και Σούπερ Κατερίνα... με αγνά μέχρι τότε μηνύματα...και όχι πως θα σου κάτσει η φίλη
του φίλου σου...

Τρώγαμε την Φάτσα Μπανάνα από την ΕΒΓΑ και τις γρανίτες Turbo πριν τις καταργήσουν...

Τρώγαμε ακόμη σπιτικό φαγητό...

Πρωτοχρονιά
και Ανάσταση καθόμασταν με την οικογένεια μας και δεν τρέχαμε 00.01 στο
πρώτο κλαμπ να τσακίσουμε Mojito, space kai Cuervo...

Ζήσαμε και πρωταθλήματα άλλων ελληνικών ομάδων (και όχι μόνο του Ολυμπιακού ;) )...

Είδαμε τα πρώτα Χρυσά σε Ολυμπιακούς αγώνες με την Βούλα Πατουλίδου και τον Πύρρο Δήμα...

Τραγουδήσαμε κομμάτια της Χαρούλας, της Αρβανιτάκη αλλά και της Άννας Βίσση που ήταν απίθανα...

Καταφέραμε ίσως να δούμε μια φορά στη ζωή μας την Αλίκη Βουγιουκλάκη στο σανίδι...

Είδαμε
σε πρώτη εκτέλεση απίθανες σειρές ... από το Εκμέκ Παγωτό και τους
Απαράδεκτους μέχρι τις Τρεις Χάριτες και τους Μεν και Δεν...

Ξέραμε μόνο τη Μπαλαρίνα και το Μύλο στα Λούνα Παρκ και δεν μας έφευγε η ψυχή στα 3G...

Μας
έδιναν ένα πεντοχίλιαρο οι γιαγιάδες και οι παππούδες και νιώθαμε
ευτυχισμένοι... Δεν ήμασταν μουρτζούφληδες όπως τώρα που αν πάρουν 20
ευρώ κοιτάζουν με μισό μάτι...

συνεχίζεται..

7 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και ποσα ακομη...προλαβα αγαλματακια ακουνητα,μπανανα ξε-μπανανα, προλαβα την παλια ονομασια του twix (rainders, Θυμασαι;;), προλαβα πορσελανινες κουκλες, χωρις να ειναι cult Οπως τωρα..
    και αν αρχισουμε δεν θα τελειωσουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. χαχα,

    αγαλματάκια ακούνητα μέρα η νύχτα;; Νύχτααααα
    rainders!!τι λες τώρααα;;;
    εγω επίσης έπινα HEMO κλασικά, θαύμασα τον Michael Jordan να καρφώνει και φορούσα το σχετικό nike air jordan.
    Άκουγα το ραδιόφωνο να παίζει απο bon jove μέχρι του αιγαίου τα μπλούζ, είσαι σαν κουνέλι, το κυπελάκι της Τερέζα και πάει λέγοντας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ποίος μεάνιωσε για το comment??
    έλα μη ντέπεσαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. μου άρεσε που είδα και τις εικόνες...πόσα χρόνια...ωραία πράγματα βλέπαμε πάντως...τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγω καθε πρωι επινα γαλα με caotonic..Και κατι ωραιες σοκολατες με ασπρο περιτυλιγμα..τις θυμασαι ρε που τις εφερνα στο σχολειο? :p θυμαστε τις μπαλες balzak που τις γεμιζαμε με νερο?βολτες με ποδηλατα και πολλα ακομη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Απάντησαν