Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

Τηλεόραση vs Διαδίκτυο

2 χρόνια μετα το πρώτο μου post την μέρα δηλαδή που δημιουργήθηκε αυτο το blog έρχεται το δεύτερο μέρος που ουσιαστικά σκιαγραφεί την ψύχωση μου με την τηλεόραση, το μίσος και την αγάπη για την διαφήμιση το μέσο το μήνυμα τον παραλήπτη..




enjoy



Τηλεόραση: Το κουτί


Η τηλεόραση σαν κοινωνικό φαινόμενο πάντα φάνταζε σαν κάτι μεγαλειώδες στα μάτια μου, όχι απλά λαμπερό αλλά σπουδαίο, ένα τεχνολογικό θαύμα αλλά και ένα δυναμικό εργαλείο της κοινωνίας μοναδικά οργανωμένο άψογα σχεδιασμένο κάτι που μπορούσα να δω από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο του τηλεοπτικού χρόνου. Βέβαια όλος αυτός ο θαυμασμός μου βγαίνει σε κριτική και συνεχή τάση αποστροφής από αυτό το μέσο με κάθε τρόπο.

Τροφή της τηλεόρασης: οι τηλεθεατές της μεσημεριανής ζώνης του κουτσομπολιού της ανακύκλωσης της μπαγιάτικης και τέλος της απόλυτα ελεγχόμενης πληροφορίας που πηγάζει από ένα μυθικό τέρας με χιλιάδες αλήθειες που ου δε μια σχέση έχουν με τη μια και μοναδική πραγματικότητα. Την αποτελεσματική πώληση θεάματος.

*Δεν έχω κάτι με την τηλεόραση αλλά με την επιρροή της.

Διαδίκτυο: Η αρένα.


Από την άλλη πλευρά βρίσκεται το άλλο κοινό, οι ψαγμένοι, οι σκεπτόμενοι η sophisticated μερίδα τηλεθεατών του διαδικτύου. Φυσικά και είναι τηλεθεατές κι αυτοί ,μόνο που έχουν και ένα ακόμα χαρακτηριστικό Στους χρήστες του ίντερνετ δίνεται η ευκαιρία να γίνουν οι ίδιοι δημιουργοί - φορείς αποστολής μαζικών μυ νημάτων προς μαζικούς παραλήπτες - , να γίνουν δημοσιογράφοι, να γίνουν αναλυτές, να γίνουν κριτικοί, να επηρεάσουν. Το διαδίκτυο εξελίσεται σε μια αρένα με θηρία, κυνηγούς, θύματα, και θύτες..

Το δίκτυο προσφέρει μια υπέροχη ευκαιρία χειραγώγησης και καθοδήγησης στην συμφέρουσα τιμή του χ κόστους χρόνου. Αυτό συμβαίνει από την στιγμή που είναι κάτι εντελώς μετρήσιμο και δυστυχώς εμείς οι μοναδικοί χρήστες παραμένουμε απολύτως προβλέψιμοι.

Κατά τα άλλα και διαφήμιση τρώμε με το κιλό, και άχρηστες πληροφορίες κυκλοφορούν και πολλοί τσαρλατάνοι βγαίνουν και λένε τα δικά τους και το χειρότερο είναι ότι χρησιμοποιούν πλέον πολλά κανάλια για να στείλουν το μήνυμα τους. Φυσικά σε αυτό το ευφάνταστο μείγμα ο αλχημιστής δεν θα μπορούσε βα μην συμπεριλάβει και την σημαντική ομάδα των ανώνυμων που είναι υπο ομάδα των τσαρλατάνων, άτομα δηλαδή, που είτε θέλουν να βγάλουν χρήματα μέσω ίντερνετ είτε απλά έχουν τα κόμπλεξ που λέει και η e_diva να πουν να δείξουν να προβληθούν να απαιτήσουν την δημοσιότητα που πιστεύουν ότι δικαιούνται.

Μια από τις πολλές αλήθειες είναι και αυτή: τελικά με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο και την τηλεόραση και το ίντερνετ τα έχουμε φτιάξει εμείς κι εμείς τα συντηρούμε


Συμπέρασμα δεν υπάρχει, το κείμενο είναι για καταγραφή προβληματισμών δικών μου κυρίως για να γίνει αργότερα σύγκριση με τις ιδέες που θα έχω σε λίγα χρόνια



1 σχόλιο:

  1. Σε εκείνο το ποστ, πριν από δυο χρόνια είχα γράψει ότι η σκέψη σου είναι σαν το καλό κρασί.Όσο περνανε τα χρόνια τόσο ωριμάζει.Ε λοιπόν το ξαναλέω...

    Απολαμβάνω τα κείμενά σου σαν ένα ποτήρι καλό κρασί, που στη γεύση του καταλαβαίνω την πορεία του μέσα σ'αυτα τα χρόνια...

    Κάθε λέξη κάθε φράση οδηγούν κάπου...:)


    Όσο για τους ανώνυμους τσαρλατάνους as you said, είναι και αυτοί μέρος της κοινωνίας μας, όπως τους πραγματικούς κουκουλοφόρους...Το κακό νέο είναι ότι ακόμη και εδώ στο νετ,που θεωρούμαστε μια πιο ενεργητική κοινωνία μαθαίνουμε να ζούμε με αυτούς. Αντί να προσπαθήσουμε να τους περιθωριοποιήσουμε.


    Τα σέβη μου μιστερ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Απάντησαν