coz we love the sense of the 80's
Enjoy SaY yeeeaaah
Δευτέρα 21 Ιουλίου 2008
Πέμπτη 3 Ιουλίου 2008
Τετάρτη 2 Ιουλίου 2008
Το Ινστιτούτο Επικοινωνίας είναι μπροστά....
Σχολή Επικοινωνίας
Τι είναι η Σχολή Επικοινωνίας; πηγή :http://uroborus.wordpress.com/
Η Σχολή Επικοινωνίας /Διαφήμισης είναι ένα νέο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, που δημιούργησε το Ινστιτούτο Επικοινωνίας, με σκοπό να εκπαιδεύσει απόφοιτους ΑΕΙ, ΤΕΙ στις πρακτικές γνώσεις και στις δεξιότητες που θα διευκολύνουν την ένταξή τους στην αγορά εργασίας στον κλάδο της Επικοινωνίας.
Η καινοτομία του προγράμματος συνίσταται στη δέσμευση των εταιρειών που συμμετέχουν, να προσλάβουν για έμμισθη πρακτική άσκηση 3 μηνών τους σπουδαστές, που θα έχουν οι ίδιες οι εταιρείες προεπιλέξει όταν αυτοί αποφοιτήσουν με επιτυχία από την Σχολή Επικοινωνίας.
Ο στόχος
Στόχος του προγράμματος είναι να εκπαιδεύσει απόφοιτους ΑΕΙ και ΤΕΙ προκειμένου να αποκτήσουν πρακτικές γνώσεις και δεξιότητες ευρέως φάσματος, αναγκαίες και άμεσα εφαρμόσιμες στην εκτέλεση των καθηκόντων τους στις εταιρείες Διαφήμισης-Επικοινωνίας.Το πρόγραμμα
Το πρόγραμμα της Σχολής Επικοινωνίας, διαρκεί 3 μήνες, (100 ώρες), διεξάγεται απογευματινές ώρες και περιλαμβάνει case studies, εξετάσεις και εργασίες που θα υποβάλουν οι εκπαιδευόμενοι ανά ενότητα, προκειμένου να αξιολογηθεί η εκμάθηση των όσων διδάσκονται.Εισηγητές
Στη «Σχολή Επικοινωνίας» θα διδάξουν καταξιωμένοι επαγγελματίες του κλάδου της Διαφήμισης /Επικοινωνίας.Προϋποθέσεις εγγραφής στη Σχολή Επικοινωνίας:
Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι κάτοχοι πτυχίου ΑΕΙ ή ΤΕΙ ή άλλων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και γνώστες, σε άριστο επίπεδο, της Αγγλικής γλώσσας. Επιθυμητές οι μεταπτυχιακές σπουδές.Οι σπουδαστές που θα παρακολουθήσουν το πρόγραμμα της Σχολής θα προεπιλεγούν από τις εταιρείες, με βάση το Βιογραφικό τους Σημείωμα και μία ή δύο προσωπικές συνεντεύξεις.
Έναρξη μαθημάτων:
Τα μαθήματα θα ξεκινήσουν τον Οκτώβριο 2008. Η πρακτική άσκηση στις εταιρείες θα πραγματοποιηθεί από τον Ιανουάριο 2009.Δίδακτρα
Τα δίδακτρα για τη φοίτηση στη Σχολή Επικοινωνίας είναιΜέλη Ινστιτούτου Επικοινωνίας €1900
ΜΗ Μέλη € 2100
(στα δίδακτρα συμπεριλαμβάνεται ΦΠΑ 19%).
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:Απαραίτητη προϋπόθεση για την φοίτηση στη Σχολή Επικοινωνίας είναι η πληρωμή των διδάκτρων.
Στείλτε το Βιογραφικό σας μαζί με ένα κείμενο 100 λέξεων "Γιατί θέλω να εργασθώ στο χώρο της Επικοινωνίας" στο info@instofcom.gr, μέχρι τις 20 Ιουλίου 2008.
Πληροφορίες: Ινστιτούτο Επικοινωνίας, Θουκυδίδου 4, Πλάκα,
10556 ΑΘΗΝΑ, Τηλ. 2103318065
Σάββατο 28 Ιουνίου 2008
Κυριακή 15 Ιουνίου 2008
Τετάρτη 11 Ιουνίου 2008
Σάββατο 7 Ιουνίου 2008
Athens brake....
Και μετά αφού πήρα μπρος, άρχισε καπνός μαύρος να βγαίνει και μυρωδιά λαδιού, (απ’αυτό που κατανάλωσε η κοινωνία και πρέπει να περάσει λίαν συντόμως ΚΤΕΟ!)
Μόλις σιγουρεύτηκα, πως ούτε βενζινοκινητήρας, αλλά ούτε ξυπνητήρι βρισκόταν δίπλα μου, τότε συνειδητοποίησα ότι όλα ήταν στο μυαλό μου. Αυτό το σφουγγάρι μέσα στο κεφάλι, άρχισε πάλι να αναπνέει, να ζητάει να γκρινιάζει, να κρίνει και να απορρίπτει. Η μια σκέψη έφερε την άλλη και αλυσιδωτά φτάνω στο συμπέρασμα, ότι για κάποιο παράξενο λόγο, το μυαλό μου βρισκόταν σε κατάσταση αναμονής . Σαν να είχαν πέσει οι διακόπτες.
Σαν χθες θυμάμαι, σκέψεις και προβληματισμό για τα πάντα γύρω μου, πίστευα ότι είχα διαφορετική ματιά από την μάζα… Μάλλον έκανα λάθος, ή μάλλον βρίσκομαι σε λάθος γωνία.
Προφανώς η επιστροφή στην μεγαλούπολη άλλαξε τα δεδομένα μου, οι αντιλήψεις και η κριτική ματιά επαναπροσδιορίσθηκαν, ίσως αδρανοποιήθηκαν… Κάτι τέτοιο.
Αφήνει δυσάρεστη γεύση, το αίσθημα που νιώθει κανείς, όταν συνειδητοποιεί πως πέφτει στην παγίδα για την οποία ήταν ενήμερος, γνώριζε πολύ καλά. Και μάλιστα είχε απορρίψει την ιδέα να διαβεί το συγκεκριμένο μονοπάτι . Το μονοπάτι οδηγούσε στην Αθήνα.
Η ζωή αυτής της πόλης, είναι για μένα παράδειγμα προς αποφυγή. Για τον απλούστατο λόγο, ότι σου «την φέρνει» χωρίς να το καταλαβαίνεις, σε υπνωτίζει γλυκά, σε πλανεύει. Ζούμε όλοι το όνειρο μας. Επι της ουσίας όμως, πρόκειται για μια πόλη (χωρίς συγκεκριμένα χώρο-χρονικά σύνορα) φυλακή. Μια φυλακή στην οποία τα δικαιώματα και η ελευθερία μας περιορίζονται σε επιλογές που προτείνουν-διατάζουν μεγιστάνες της μαζικής επικοινωνίας.
Εδώ στην Αθήνα, νιώθω τους προβληματισμούς μου να μετατρέπονται σε μπαλάκι. Από τη μια το μπαλάκι χτυπάει ψηλά και βουτάει σε λάδι της κουζίνας, που τελικά ήταν του συνεργείου απέναντι και ξαφνικά βρίσκεσαι σε έναν καθολικό προβληματισμό για το ποίος τον έσφαξε και πόσο πάθος και μίσος έβγαλε… Και όλα αυτά, τα καταγράφει και ο Αλι Τσαντίρης και το φέισμπουκ.
Αλήθεια, δεν ξέρεις ποιόν να εμπιστευτείς, ποιόν να πιστέψεις σε μια κοινωνία θεατρικά κατασκευασμένη, γεμάτη μηνύματα εμπορικά, πολιτικά και βρώμικα…
«..εμείς το υπομονετικό ζυμάρι ενός κόσμου που μας διώχνει και που μας πλάθει, πιασμένοι στα πλουμισμένα δίχτια μιας ζωής που είτανε σωστή κι έγινε σκόνη και βούλιαξε στην άμμο…»
Γ.Σεφέρης, Ένας γέροντας στην ακροποταμιά (1942)
Στο βίντεο προσπάθησε να βρείς ομοιότητες στην φυλή των αφρικανών και στην φυλή των καταναλωτών…
Παρασκευή 30 Μαΐου 2008
Παρασκευή 9 Μαΐου 2008
Εδώ είμαι... Στα μέρη μου
Αφιερωμένο σε αυτούς που σας σπάνε κι εσάς αλλά κι εμάς τα νεύρα. Που κορνάρουν σαν ηλίθιοι που τρέχουν σαν κυνηγημένοι. Αλλά και σε μένα που επίσης πράττω τα ανάλογα και νευριάζω κόσμο και γουστάρω γιατί τέτοια είναι η ψυχοσύνθεση μου διζ ντευζ μαι φέλλααα..
Τα μέλε σύντομα....
Δευτέρα 31 Μαρτίου 2008
αν μ'αγαπας να με θυμάσαι....
που ήσουν όταν πρωτοπήγες εκεί.
εκεί θα το βλέπεις να ερωτεύεται να χωρίζει,
να ελπίζει
να απογοητεύεται
Σάββατο 22 Μαρτίου 2008
Πέμπτη 13 Μαρτίου 2008
Παρασκευή 29 Φεβρουαρίου 2008
Let's play the game....
The lovesongs game...
2 songs with male vocals
Have a look...
i feel you...
in every stonein every leaf of every treeyou've ever grown[that you ever might have grown]i feel you...in every thingin every river that might flowin every seed you might have sowni feel you...in every veinin every beating of my hearteach breath I take[in every breath i'll ever take]
i feel you...anyway...in every tear that i might shedin every word i've never said
I've been searching for youI heard a cry within my soulI've never had a yearning quite like this before
Now that you are walking right through my doorAll of my lifeWhere have you been?I wonder if I'll ever see you againAnd if that day comes
I know we could winI wonder if I'll ever see you againA sacred gift of heavenFor better, worse, whereverAnd I would never let somebody break you down
Nor take your crown, neverAll of my lifeWhere have you been?I wonder if I'll ever see you againAnd if that day comesI know we could winI wonder if I'll ever see you again And everytime I've always knownThat you were there, upon your throneA lonely queen without her kingI longed for you, my love foreverAll of my lifeWhere have you been?I wonder if I'll ever see you againAnd if that day comesI know we could winI wonder if I'll ever see you againAll of my life
Where have you been?
I wonder if I'll ever see you againAnd if that day comesI know we could winI wonder if I'll ever see you
everyone's invited..
i'm waiting for your suggesting songs......
Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2008
Είναι ανώφελο να εκφράζουμε φανατισμούς....
Για την Μακεδονία
Είναι όμως κρίμα,
εξαιτίας μιας προπαγανδιστικής επικοινωνίας
να υπάρχει φανατισμός
λάθος αντίληψη για τη χώρα μας, αλλα και τη δική τους..
Σκοπός της προπαγάνδας είναι να αλλάξει δραστικά τις απόψεις των άλλων αντί απλώς να μεταδώσει γεγονότα.
Γνωρίζουμε ποιοί είμαστε, γνωρίζουμε όλοι μας , ιδιαίτερα οι μακεδόνες την πίεση που έχει ασκηθεί
σ αυτές τις περιοχές που είναι ανατριχιαστικό και μόνο στη σκέψη..
youth says macedonia
Εμείς έχουμε νεολαία?? Υπάρχει???
Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2008
Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2008
'Lost will to live'
Lost will to live ...Σχολιάζει για την τελευταία "του" εβδομάδα το BBC

Ένα άλλο σχόλιο, ήταν αυτό που άκουσα από το ραδιόφωνο αυτή τη φορά, που έλεγε ότι ο θάνατος ενός ανθρώπου, μηδενίζει εκατομμύρια και λοιπά νούμερα, αναφερόμενος φυσικά΄στο θέμα που απασχολεί τα ΜΜΕ τις τελευταίες μέρες. Εγώ, υποθέτω ότι για τις επόμενες μέρες αλλάζουμε ξανά θεματολογία, που δεν θα είναι ο θάνατος ενός πνευματικού ηγέτη, αλλά το ζήτημα της διάδοχης του... Δε θα σταθώ όμως εδώ, όχι σήμερα....
Καθώς πλησιάζει το τέλος, ο φόβος κατασταλάζει, γίνεται ένας σορός συνειδητών σκέψεων για την πραγματικότητα, όσο σκληρή κι αν είναι αυτή. Φάνηκε ξεκάθαρα στις τελευταίες δηλώσεις του αρχιεπισκόπου όπου έδειξε λίγο παραπάνω θάρρος και τόλμη, σε μια τόσο δύσκολη και επίπονη αναμονή....
Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Άραγε, είναι αυτό το νόημα της πίστης στον θεό; Είναι η πίστη και η ελπίδα που χρειάζεται ο ανθρώπινος νους για να αντέχει στις δύσκολες στιγμές; Μου είναι δύσκολο να συμβιβαστώ με την ιδέα της απώλειας αλλά υπάρχουν εσωτερικές σκέψεις που λυτρώνουν. Αυτές είναι οι μικρές προσπάθειες που κάνει ο καθένας από εμάς να βρει τον δικό του θεό, να πάρει απαντήσεις στα άπειρα ¨γιατί¨.Αυτές είναι ενέργειες που ευθυγραμμίζουν τις σκέψεις, τις βάζουν σε μια σχετική τάξη. Κάπως έτσι η θέληση παραμένει ισχυρή και αυτή είναι η κινητήρια δύναμη στην πορεία των ανθρώπων.
Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2008
Πρωτοχρονιά με Κακλαμάνη και Πλιάτσικα...
Η Ντόρα τουλάχιστον θα έκανε και ένα παραδοσιακό countdown...
3 2 1.... και του χρόνου
Δυστυχώς δε μπόρεσα να παραβρεθώ στον επιβλητικά εντυπωσιακό εορτασμό της πρωτοχρονιάς. Τον παρακολούθησα όμως από τη τηλεόραση Alpha. Ένα ρίγος με διαπερασε καθώς άκουγα τον ζεστό λόγο του Δημήτρη Σιούφα που με λίγες και καλές κουβέντες έκανε ένα πρώτης τάξης κήρυγμα για το περιβάλλον.(στο μεταξύ, η Αθήνα ακόμα κατέχει τη πρώτη θέση στη ρύπανση και στη χαμηλή ποιότητα διαβίωσης...)
Και ξαφνικά έγινε! Οι δείκτες του ρολογιού μου πέρασαν στο επόμενο 24ωρο που τύχαινε το πρώτο για το 2008. Απο την άλλη, στον δέκτη μου, έμεινε μόνο ένα μικρόφωνο καθώς ο κ. Κακλαμάνης αποχώρησε από το βήμα. Ευτυχώς που είχαμε ανοιχτά παράθυρα και ακούσαμε τους κρότους από τα πυροτεχνήματα για να καταλάβω ότι κάτι έγινε εκείνα τα λίγα πρώτα λεπτά του 08΄....
Οι εορτασμοί και τα πανηγύρια έχουν και αυτά το λόγο που υπάρχουν. Είναι λίγες μέρες μέσα στον χρόνο για τις οποίες πολλοί κάνουν σχέδια και περιμένουν πως και πως ένα ευχάριστο διάλειμμα από το βαρετό και προβλεπόμενο της καθημερινότητας τους.
Λυπάμαι που υπάρχουν ακόμα τόσοι άστεγοι στην αθήνα και χωρίς άλλη επιλογή πέρασαν το new year's eve στην πλατεία Κοντζιά, με soundtrack ότι πιο θλιμμένο είχε να προσφέρει από το budget του, ο δήμος Αθηναίων και φόντο το λαχανο-κίτρινο-φώτιστο Δημαρχείο
Θα ήταν πιο ευχάριστη βραδιά αν έμεναν σπίτι (όσοι είχαν δηλαδή) και παρακολουθούσαν τα "εορταστικά" προγράμματα κονσέρβες της ελληνικής τηλεόρασης....
Η τηλεόραση δεν ήθελε βεβαίως βεβαίως να κάψει καλό πρόγραμμα τέτοιες μέρες και τι να κάνει άλλωστε...?
Να είμαστε καλά εμείς οι τηλεθεατές, που με τόσο πάθος τη στηρίζουμε παντού και πάντα κι ας μας σερβίρει μέχρι και την πιο ποταπή σαβούρα που βρίσκεται στα αρχεία της...









