Καθώς η τιμή του πετρελαίου παίρνει τα βουνά τραβάει μαζί του μια μεγάλη σειρά προϊόντων, όχι απαραίτητα από αυτά που έχουν ως βάση το πετρέλαιο π.χ. οινόπνευμα βαζελίνη απορρυπαντικά αλλά ακόμα και το νερό...!!!
Η σκέψη μου ξεκίνησε ένα απόγευμα χωρίς cent στη τσέπη (κλασσική φοιτητική περίπτωσις) όπου έπρεπε να αγοράσουμε για το σπίτι χαρτιά - υγρό απορρυπαντικό πιάτων και μια σοκολάτα. Στο ταμείο βρέθηκαν 2.0 ευρώ... Για να προσπεράσουμε όμως τα πολλά και φτώχεια λόγια, λίγα λεπτά αργότερα βρίσκομαι στο σούπερ μάρκετ (ούτε ιταλικό ούτε γερμανικό). Κοντοστάθηκα στο ράφι με τα απορρυπαντικά. Το παράξενο είναι, ότι, δεν μου έκαναν εντύπωση οι τραγικές τιμές των 2 και κάτι ευρώ για υγρό πιάτων με άρωμα βατόμουρο και δροσερή καρύδα καραϊβικής αλλά το γεγονός ότι εντόπισα ένα απορρυπαντικό με σούπερ χαμηλή τιμή, ήταν το AvA perle. Φυσικά δε μύριζε φρουτοσαλάτα, so fuckin what??. Κατά περίεργο τρόπο εντύπωση μου έκαναν και οι διαφορετικές τιμές στα χαρτιά κουζίνας και υγείας (ξέρεις εσύ, παπιέ ντε κολ κλπ).
Τελικά έφυγα από το σούπερ μάρκετ με όλα όσα ήθελα μόνο με 2 ευρώ.
Τι θέλει να πει όμως ο ποιητής; Με τα μέχρι εκείνης της στιγμής δεδομένα θεωρούσα αυτονόητο ότι το απορρυπαντικό για τα πιάτα μου θα είναι με άρωμα κανέλα και γάλα Μαδαγασκάρης και το χαρτί μου βελούυυυυδοοο. και η σοκολάτα φυσικά Ελβετίας. Βλέπεις η δεσπόζουσα όμως δύναμη της τηλεόρασης μας προβάλει τα «πρέπει» και τα «μη» στη καθημερινής μας ζωής. Μέσα σε αυτά τα πρέπει έμενα μου χε μείνει η φράση «ότι πληρώνεις παίρνεις»....
Μπορούμε πολύ απλά να κοιτάζουμε προσεκτικά στα ράφια και πάνω και κάτω αφού τα γεράκια των προωθήσεων πληρώνουν για να τοποθετούνται συγκεκριμένα προϊόντα στο ιδανικό ύψος στα ράφια ώστε να βρίσκουν τον στόχο κατευθείαν στα μάτια των καταναλωτών. Υπάρχουν πολλά εναλλακτικά προϊόντα όχι απαραίτητα υποκατάστατα απλά εναλλακτικά. εγγυημένης ποιότητας όσο και τα ακριβά...
Τελικά έφυγα από το σούπερ μάρκετ με όλα όσα ήθελα μόνο με 2 ευρώ.
Τι θέλει να πει όμως ο ποιητής; Με τα μέχρι εκείνης της στιγμής δεδομένα θεωρούσα αυτονόητο ότι το απορρυπαντικό για τα πιάτα μου θα είναι με άρωμα κανέλα και γάλα Μαδαγασκάρης και το χαρτί μου βελούυυυυδοοο. και η σοκολάτα φυσικά Ελβετίας. Βλέπεις η δεσπόζουσα όμως δύναμη της τηλεόρασης μας προβάλει τα «πρέπει» και τα «μη» στη καθημερινής μας ζωής. Μέσα σε αυτά τα πρέπει έμενα μου χε μείνει η φράση «ότι πληρώνεις παίρνεις»....
Μπορούμε πολύ απλά να κοιτάζουμε προσεκτικά στα ράφια και πάνω και κάτω αφού τα γεράκια των προωθήσεων πληρώνουν για να τοποθετούνται συγκεκριμένα προϊόντα στο ιδανικό ύψος στα ράφια ώστε να βρίσκουν τον στόχο κατευθείαν στα μάτια των καταναλωτών. Υπάρχουν πολλά εναλλακτικά προϊόντα όχι απαραίτητα υποκατάστατα απλά εναλλακτικά. εγγυημένης ποιότητας όσο και τα ακριβά...
Αν απαρνηθούμε για λίγο τα κόμπλέξ να συνδέουμε τις μαρκες και τα logo με το κύρος και το ψεύτο image. θα δούμε πολύ περισσότερες άσπρες μέρες...
